Een donderdagmiddag in groep 8

We zijn inmiddels een paar weken onderweg met het ondernemende project op basisschool De Zefier.
De kinderen van groep 8 zijn druk aan het werk. Als ik langs de groepjes loop, zie ik dat één jongen duidelijk bezig is met iets anders. ‘Wat ben je aan het doen?’, vraag ik zachtjes. ‘Ik bedenk proefjes’. ‘Proefjes, wat leuk’, zeg ik, ‘wat bedenk je allemaal? Doe je dat vaker?’
‘Jaha, heel vaak.’ Mijn vraag is voor de jongen het startsein om enthousiast te vertellen over de proefjes die hij doet en bedenkt en over nog veel meer. Hij vertelt over de middelbare school waar hij graag naartoe wil, over het meevaren met zijn vader op een groot schip en het sleutelen met zijn broers aan brommers. Ondertussen denk ik hard na over hoe we zijn interesse en kennis kunnen inzetten in ons project. Zoveel enthousiasme, twee stralende ogen, daar moeten we wat mee.
Een paar weken later houden de kinderen hun eerste presentatie. De jongen mag vertellen over zijn proefjes. Hij heeft inmiddels materialen besteld op internet en gaat voor de eindopdracht een lab ontwikkelen waar allerlei proefjes gedaan kunnen worden.
Goed kijken, goed luisteren en dan zie je het vanzelf: ieder kind kan wat.

 iederkindkanwat